Η Alfa Romeo είναι μια εταιρεία με πάρα πολύ βαριά ιστορία και φανατικό κοινό, δυστυχώς μετά την εξαγορά της από την Fiat και στο νέο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον, είναι δύσκολο να βρει τον βηματισμό της. Βλέπεις το δύσκολο για την Alfa Romeo ήταν πως ήταν μια μάρκα που έβγαζε από μικρά αυτοκίνητα μέχρι υπερπολυτελή και σπορ. Κάτι αντίστοιχο συνέβαινε και με την Lancia και τα αποτελέσματα τα βλέπουμε.

Η 8C Touring Berlinetta που βλέπεις φτιάχτηκε λίγο πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, σε μια εποχή που η αυτοκίνηση δεν ήταν αρκετά διαδεδομένη και ακόμη και για τα μέτρα της εποχής ήταν ένα αυτοκίνητο άκρως εξωτικό. Τότε δεν υπήρχαν πολλές από τις μάρκες που σήμερα θέτουν τα στάνταρ του τι είναι σπορ και πολυτελές και η φορντική παραγωγή δεν είχε εμπεδωθεί στην Ευρώπη. Έτσι οι αυτοκινητοβιομηχανίες, που δεν πρέπει να ξεχνάς ήταν ακόμη νέο φρούτο, έπρεπε να αποδείξουν την αξία τους σε εξαιρετικά απαιτητικούς πελάτες και να δημιουργήσουν νέους ορίζοντες στην εφαρμοσμένη μηχανολογία. Θα μπορούσα να γράψω σεντόνια ολόκληρα για την ιστορία της Alfa Romeo, αλλά ευτυχώς το έχουν κάνει γνώστες καλύτεροι από εμένα.

Εν προκειμένω ο λόγος γίνεται για μία από τις πιο ποθητές Alfa Romeo όλων των εποχών. Το αυτοκίνητο βασίζεται στο αγωνιστικό GP car της Alfa Romeo με το οποίο ο Enzo Ferrari κι ο Tazio Nuvolari όργωναν τις ευρωπαϊκές πίστες αντιστεκόμενοι στην Γερμανική κυριαρχία των Mercedes-Benz και Auto Union (δια χειρός Porsche). Το όνομά της υποδηλώνει 8 κυλίνδρους, 2900 κ.εκ. , έκδοση Β που είχε μηχανικές βελτιώσεις για καλύτερη αξιοπιστία και επιδόσεις, και αμάξωμα τύπου Berlinetta, δια χειρός της καροσερίας Touring.

Ο κινητήρας θεωρείται ως δύο τετρακύλινδροι ενωμένοι εν σειρά, με κάθε τετράδα να έχει κι έναν υπερσυμπιεστή roots. Η σχέση συμπίεσης ήταν αρκετά χαμηλή κοντά στο 6:1, αφού μιλάμε για υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα, τότε οι βενζίνες ήταν πολύ χαμηλότερης ποιότητας και η προπορεία (αβάνς) ήταν μηχανικά ελεγχόμενη. Η ιπποδύναμη λέγεται πως ξεπερνούσε τους 180 ίππους, η κατανάλωση ξεπερνούσε τα 20 λίτρα/100 χλμ και η τελική έφτανε κοντά στα 200 χλμ/ώρα, άκρως εξωφρενική για τους δρόμους/λάστιχα/φρένα/αναρτήσεις της εποχής. Το σχήμα της ήταν άκρως αεροδυναμικό κι ο συντελεστής οπισθέλκουσας Cd ήταν μεταξύ 0,42 και 0,37! Το VW Type 1 (Beetle) είχε 0,48, ενώ το αρκετά μεταγενέστερο και πρωτοποριακό Citroen CX, 0,36!

Όντας εξολοκλήρου χειροποίητη παρήχθη σε μόλις 5 κομμάτια με αυτό που βλέπεις να είναι δεξιοτίμονο και πουλήθηκε εξαρχής στην Μεγάλη Βρετανία το 1939. Έκτοτε έμεινε εκεί αλλάζοντας τέσσερις ιδιοκτήτες με τον τελευταίο να το έχει στην κατοχή του από το 1976. Ο υιός του τελευταίου ιδιοκτήτη αποφάσισε να το πουλήσει για άγνωστους λόγους με τον πιο προφανή να είναι η τιμή που αναμένεται να πιάσει, που εκτιμάται στα 20 και πλέον εκατομμύρια ευρώ.