Σύμφωνα με μια έρευνα της εταιρείας συμβούλων στρατηγικής Oliver Wyman, η οποία συνέκρινε 250 εργοστάσια παραγωγής αυτοκινήτων παγκοσμίως, οι Γερμανοί κατασκευαστές αυτοκινήτων βρίσκονται υπό τεράστια πίεση. Μόνο το κόστος προσωπικού είναι πεντέμισι φορές υψηλότερο από ό,τι στην Κίνα.
Όπως προκύπτει από την μελέτη, πουθενά αλλού στον κόσμο δεν είναι τόσο ακριβό να παραχθεί ένα αυτοκίνητο όσο στη Γερμανία. Δεδομένου ότι η εργασία συνιστά το 65% έως 70% του κόστους παραγωγής, αυτός ο δείκτης είναι ενδεικτικός της ανταγωνιστικότητας ενός εργοστασίου, ενός κατασκευαστή ή μιας χώρας.
Η έρευνα αυτή βοηθά επίσης να εξηγηθεί γιατί η παραγωγή αυτοκινήτων στη Γερμανία έχει μειωθεί κατά περισσότερο από 25% την τελευταία δεκαετία και γιατί αυτή η μείωση είναι πιθανό να συνεχιστεί.
Σύμφωνα με την έρευνα, οι δαπάνες για μισθούς, ημερομίσθια, συντάξεις και κοινωνικές παροχές ανά παραγόμενο αυτοκίνητο για τις αυτοκινητοβιομηχανίες ανέρχεται στα 3.307 δολάρια στη Γερμανία. Στην Κίνα, τη μεγαλύτερη αγορά καινούργιων αυτοκινήτων στον κόσμο, το κόστος εργασίας είναι πεντέμισι φορές χαμηλότερο, στα 597 δολάρια ανά όχημα. Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα, σύμφωνα με την ίδια έκθεση, η κατασκευή ενός αυτοκινήτου στη Γερμανία κοστίζει έως και 7.800 δολάρια περισσότερο από ό,τι θα κοστίζει στην Κίνα.
Οι εποχές που η Κίνα αποτελούσε τον αδιαμφισβήτητο ηγέτη στην παραγωγή φθηνών αυτοκινήτων φαίνεται πως ανήκουν στο παρελθόν. Σύμφωνα με την έρευνα, οι νέες αναδυόμενες παγκόσμιες εστίες χαμηλού κόστους είναι το Μαρόκο, η Ρουμανία και το Μεξικό. Αυτές οι χώρες αναδεικνύονται πλέον ως στρατηγικά κέντρα παραγωγής για την παγκόσμια αυτοκινητοβιομηχανία.
Σε μια περίοδο έντονων αναταράξεων — γεωπολιτικές εντάσεις, οικονομικές προκλήσεις και αυξανόμενος ανταγωνισμός — οι αυτοκινητοβιομηχανίες καλούνται να επανεξετάσουν πού έχει πλέον νόημα να παράγουν τα μελλοντικά τους οχήματα.
Υπό φυσιολογικές συνθήκες, η παραγωγή αυτοκινήτων είναι ένα παιχνίδι ισορροπίας μεταξύ παραγωγικότητας και κόστους. Όποτε είναι δυνατόν, οι κατασκευαστές προτιμούν να παράγουν τα αυτοκίνητά τους κοντά στις αγορές που τα πωλούν. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Πρόεδρος Τραμπ ασκεί σημαντικές πιέσεις ώστε να δημιουργηθούν περισσότερα εργοστάσια επί αμερικανικού εδάφους, χρησιμοποιώντας υψηλούς δασμούς ως μοχλό πίεσης. Όμως η επιλογή τοποθεσίας παραγωγής δεν είναι πάντοτε τόσο απλή — η τοπική παραγωγή ενός εξειδικευμένου μοντέλου συχνά δεν είναι οικονομικά συμφέρουσα. Η ανάλυση αποκάλυψε σημαντικές διαφορές μεταξύ περιοχών και εταιρειών.
Οι ευρωπαϊκές premium αυτοκινητοβιομηχανίες όπως οι Mercedes-Benz, BMW, Audi και Jaguar Land Rover έχουν το υψηλότερο κόστος εργασίας, με μέσο όρο 2.232 δολάρια ανά αυτοκίνητο.
Οι κατασκευαστές ηλεκτρικών αυτοκινήτων έχουν το επόμενο υψηλότερο κόστος (1.660 δολάρια), παρότι τα EVs είναι ευκολότερα στην κατασκευή. Ο περιορισμένος όγκος παραγωγής δεν επιτρέπει ακόμα την εκμετάλλευση οικονομιών κλίμακας.
Οι mainstream κατασκευαστές καταγράφουν μέσο κόστος 880 δολάρια, χάρη σε παλαιότερες εγκαταστάσεις και εκτεταμένα δίκτυα παραγωγής. Ωστόσο, η χαμηλότερη επένδυση σε αυτοματοποίηση ενδέχεται να επηρεάσει τη μελλοντική ανταγωνιστικότητά τους.
Οι κινεζικές εταιρείες έχουν βελτιστοποιήσει τις διαδικασίες τους με αποτέλεσμα χαμηλότερο κόστος παραγωγής, 585 δολαρίων ανά αυτοκίνητο, κυρίως λόγω νέων εργοστασίων, χαμηλών μισθών και λιγότερων παραλλαγών των μοντέλων τους. Ωστόσο, οι κοινοπραξίες με δυτικούς κατασκευαστές είναι ακόμη πιο αποδοτικές από τις κινεζικές εγχώριες εταιρείες.
Οι Ιάπωνες κατασκευαστές απολαμβάνουν χαμηλότερο κόστος εργασίας ανά αυτοκίνητο, με μέσο όρο 769 δολάρια, σε σύγκριση με τους κατασκευαστές στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου ο μέσος όρος είναι 1.341 δολάρια, ένα κόστος εργασίας ανά αυτοκίνητο που αντικατοπτρίζει τα πρόσφατα ιστορικά κέρδη των συνδικάτων.
Το Μαρόκο εξελίσσεται σε κέντρο χαμηλού κόστους για τους Γάλλους κατασκευαστές, ενώ το Μεξικό εξυπηρετεί κατασκευαστές από τις ΗΠΑ, τη Γερμανία, την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα. Η Κίνα, που άλλοτε θεωρούνταν η πλέον φθηνή χώρα για παραγωγή αυτοκινήτων και ανταλλακτικών στις δεκαετίες 2000 και 2010, κατατάσσεται πλέον πέμπτη στη λίστα της Oliver Wyman.
Καθώς η παγκόσμια αυτοκινητοβιομηχανία προσαρμόζεται στις νέες συνθήκες, οι αποφάσεις για το πού θα παράγονται τα αυτοκίνητα του μέλλοντος αποκτούν αυξανόμενη σημασία, με το κόστος εργασίας να παραμένει καθοριστικός παράγοντας.