Μια από τις μεγαλύτερες και πιο κερδοφόρες βιομηχανίες παγκοσμίως είναι η αυτοκινητοβιομηχανίες. Κάθε χρόνο οι περισσότερες εταιρίες του χώρου παρουσιάζουν σε διάφορες εκθέσεις τα πρωτότυπα/ανανεωμένα μοντέλα τους. Δυστυχώς κάποια μοντέλα,αν και εντυπωσιακά, δεν περνάνε ποτέ στην παραγωγή. Δύο από αυτά τα μοντέλα που θα αναφερθεί το παρακάτω άρθρο είναι τα Nissan MID4-I και MID4-II.

Τον Σεπτέμβριο του 1985 η Nissan με στόχο να δείξει τις τεχνολογίες της και να εισβάλει στον χώρο των supercars για να ανταγωνιστεί Porsche, Ferrari και άλλα υπεραυτοκίνητα, παρουσίασε στην έκθεση της Φρανκφούρτης το MID4-I (Mid Engine – 4 Wheel Drive ). Αρχικά παρουσιάστηκε ένα αριστεροτίμονο λευκό και μετά από λίγο καιρό παρουσιάστηκε στην έκθεση του Τόκιο ένα κόκκινο δεξιοτίμονο. Το πρωτότυπο έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά: έναν ατμοσφαιρικό κινητήρα (VG30DE) V6, 3000κ.ε. 24-βάλβιδο στις 6.000 σ.α.λ, απόδοσης 230 ίππων. Ο κινητήρας του MID4-I προήλθε από το 300ΖΧ Ζ31, με την μόνη διαφορά στον ατμοσφαιρικό κινητήρα να είναι οι εκκεντροφόροι. Η εξέλιξη αυτή του κινητήρα τοποθετήθηκε αργότερα στο ανανεωμένο μοντέλο 300ΖΧ Ζ31 και από το 1986 το 300ΖΧ πωλούταν με 2ΕΕK και 24βαλβίδες, μόνο για την εγχώρια αγορά της Ιαπωνίας.

Ο κινητήρας είναι τοποθετημένος στο κέντρο και εξοπλίζεται με μεταβλητό χρονισμό (NVCS), χειροκίνητο σασμάν 5 σχέσεων, δισκόφρενα σε κάθε τροχό,σύστημα ABS, τετραδιεύθυνση (HICAS) και τετρακίνηση AΤTESA, η οποία έκανε το ντεμπούτο της στο συγκεκριμένο αυτοκίνητο με την δύναμη να μοιράζεται 33% μπροστά και 67% πίσω. Με την τετραδιεύθυνση η Nissan είχε ως στόχο καλύτερο κράτημα στις στροφές, και με την τετρακίνηση AΤTESA την καλή ισορροπία και την οδική συμπεριφορά στις στροφές,κατι για το οποίο κατάφερε στην συνέχεια με μεγάλη επιτυχία και γι΄αυτό το λόγω ‘βαφτίσανε’ τα GT-R Godzilla. Το βάρος του αυτοκινήτου ανέρχεται στα 1.230 κιλά και σε συνδυασμό με τα παραπάνω χαρακτηριστικά το αμάξι ήταν ικανό να πιάσει μέγιστη ταχύτητα 250 χλμ/ώρα. Επίσης το αμάξωμα έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να είναι αεροδυναμικά αποδοτικό.

Την ευθύνη για τον σχεδιασμό του MID4-Ι έχει μια ομάδα σχεδιαστών με επικεφαλής τον Shinichiro Sakurai. Την άνοιξη 1984 τους ανατέθηκε ο σχεδιασμός του MID4-Ι και μέχρι τον Μάρτιο του 1985 είχαν ολοκληρώσει και παραδώσει τα πρωτότυπα. Το 1986, στο ανανεωμένο μοντέλο του Ζ31 ήταν εμφανές κάποια χαρακτηριστικά από την σχεδιαστική γραμμή του MID4-Ι.

Οκτώβριος του 1987, και με την έκθεση του Τόκιο, η Nissan παρουσιάζει ένα ονειρικό αυτοκίνητο, το MID4 2ης γενιάς. Τρία πρωτότυπα MID4-ΙΙ έχουνε κατασκευαστεί, ένα λευκό (στο σαλόνι του Τόκιο), ένα μεταλλικό κόκκινο, και ένα μεταλλικό γκρί τιτανίου που χρησιμοποιήθηκε για test drives.

Το ανανεωμένο μοντέλο MID4-II εξωτερικά ήταν ακόμη πιο όμορφο από το μοντέλο του ’85, και την ευθύνη αυτή τη φορά για τη σχεδίαση του MID4-II έχει ο Takoya Noguchi. Με πρωτότυπο σχεδιασμό το αυτοκίνητο αποκόμισε θετικά σχόλια και προβλημάτισε τον ανταγωνισμό. Από τα μηχανικά μέρη ο κινητήρας παρέμεινε ο ίδιος V6 3000κ.ε. 24βάλβιδος, με την διαφορά να την κάνουν δύο turbo, καθώς και τα ψυγεία τους (VG30DETT).

Με το φάσμα των στροφών να ανεβαίνει στις 6.800 σ.α.λ και η ιπποδύναμη να ανέρχεται στα 330 άλογα, το αυτοκίνητο ήταν ικανό να πιάσει μέγιστη ταχύτητα 295 χλμ/ώρα. Το βάρος του άγγιζε τα 1.400 κιλά και τα 0-100 χλμ/ώρα ερχόταν σε 4.9 δευτερόλεπτα. Η τετραδιεύθυνση και η τετρακίνηση παρέμειναν οι ίδιες με την μόνη διαφορά στο στήσιμο να γίνεται στην ανάρτηση, διπλά ψαλίδια εμπρός και γόνατα με τέσσερις συνδέσμους πίσω.

Όταν παρουσιάστηκε το 1987 η Nissan γνώριζε ότι για την εξέλιξη του θα χρειαζόταν αρκετός καιρός και το 1987 ήταν η αλλαγή του μοντέλου 300ZX Ζ31. To MID4-ΙΙ ήταν υποψήφιο για διάδοχο του Ζ31 αλλά λόγω μεγάλου κόστους δεν πέρασε ποτέ στην παραγωγή. Με το πρωτότυπο να παγώνει η Nissan κατέληξε σε μια παραλλαγή του MID4-II και παρουσίασε το 300ΖΧ Ζ32 για διάδοχο του Ζ31. Με την εξωτερική σχεδίαση να αλλάζει, το μήκος του αυτοκινήτου μεγάλωσε κατά 5 εκατοστά. Θέλοντας να επιτύχει υψηλά νούμερα πρόσφυσης και έχοντας υπόψιν το μεγάλο βάρος του Ζ32, η Nissan δεν τοποθέτησε την τετρακίνηση, εξέλιξε την ανάρτηση και την συνδύασε με καλά ελαστικά (μεγάλο μειονέκτημα του Ζ32 ήταν πάντα το βάρος του). Παρ’όλο που το πρωτότυπο δεν βγήκε στην παραγωγή σχεδόν όλα του τα μέρη χρησιμοποιήθηκαν σε αυτοκίνητα που πέρασαν στην παραγωγή από την Nissan . Ο κινητήρας (VG30DETT) τοποθετήθηκε στο Z32, η τετρακίνηση (ATTESA AWD ) τοποθετήθηκε στο GT-R και η τετραδιεύθυνση (HICAS) τοποθετήθηκε στην Silvia S13 και Skyline R32. Το μόνο που θα έλεγε κανείς πως δεν χρησιμοποιήθηκε θα ήταν το πολύ ωραίο καλούπι ή αμάξωμα. Τι λες εσύ,αξιοποιήθηκε το design του MID4 σε κάποιο αυτοκίνητο παραγωγής;

Φήμες ήθελαν την NISSAN να επαναξετάζει το MID 4-ΙΙ τρία χρόνια αργότερα ,με κινητήρα V8 4.5L από τα μοντέλα Infiniti, αλλά τίποτα επίσημο δεν παρουσιάστηκε τελικά. Τα πρωτότυπα φυλάσσονται μαζί με διάφορα αγωνιστικά/πρωτότυπα/κ.α. αυτοκίνητα της Nissan στην έκθεση της ΖΑΜΑ στην Kanagawa της Ιαπωνίας.

[Πηγή: Zhome, wikipedia]