69-farlady-Z-432-160hp

Η δεκαετία του ’60 χαρακτηρίστηκε από τη παγκόσμια προώθηση των αυτοκινήτων της Nissan καθώς και τη ρυθμική αύξηση της παραγωγής τους. Αυτό, είχε σαν αποτέλεσμα την αναμόρφωση των μοντέλων σύμφωνα με τις απαιτήσεις της αγοράς. Γι’αυτό ακριβώς το λόγο, χρειάστηκε ένα GT Coupe που δείχνει ελκυστικό, αντιπροσωπεύει τις νέες τεχνολογίες, είναι γρήγορο αλλά και τόσο προσιτό ώστε να παραχθεί μαζικά.

Αρχικά είχε το όνομα “άπειρο” ή “χωρίς όρια” σε ελεύθερη μετάφραση, κάτι που στα Ιαπωνικά διαβαζόταν ως “Mugen” και ο χαρακτήρας έμοιαζε πολύ με αυτόν του λατινικού αλφαβήτου Ζ. Τα κριτήρια σχεδιασμού του 240Z ήταν τέσσερα: στυλ, ταχύτητα, τεχνολογία και τιμή. Τελικά δύο αυτοκίνητα γεννήθηκαν: ένα για την Ιαπωνία, το Fairlady Z των 2 λίτρων και η αμερικάνικη έκδοση, το 240Z με τον κινητήρα των 2,4 λίτρων.

Έτσι, σηματοδοτήθηκε η έναρξη μίας επωνυμίας που κράτησε 29 χρόνια μέχρι και το 1998. Το 2λιτρο Ζ για την ιαπωνική αγορά, είχε κινητήρα προερχόμενο από το Skyline GT-R (PGC10) του ’69, κάτι που εξασφάλισε τη συμμετοχή στα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα της FIA. Το συγκεκριμένο μοντέλο, ήταν γνωστό και ως “Ζ 432” με τον αριθμό να προέρχεται από τις 4 βαλβίδες, τα 3 καρμπιρατέρ και τους 2 άνω εκκεντροφόρους άξονες (DOHC). Τροχοί μαγνησίου, στο στάνταρ εξοπλισμό, συμπλήρωναν το σπορ χαρακτήρα του αυτοκινήτου.

Τον Οκτώβριο του 1969 το πρώτο Datsun Fairlady εμφανίστηκε στις ΗΠΑ εφοδιασμένο με κινητήρα 2,4 λίτρων και 150hp. H μετάδοση γίνεται στους πίσω τροχούς μέσω χειροκίνητου κιβωτίου 4 σχέσεων ενώ οι πίσω τροχοί είναι εφοδιασμένοι με τάμπουρα.

Το 1974 το νέο μοντέλο 260Ζ της Nissan-Datsun ανακοινώθηκε και βγήκε στη παραγωγή. Σε αυτό το αυτοκίνητο η ισχύς του κινητήρα των 2,6 λίτρων, αυξήθηκε από 129 άλογα σε 139 άλογα στην έκδοση με τις 4 σχέσεις στο κιβώτιο. Σαν αποτέλεσμα της επέκτασης της γκάμας στους κινητήρες, η επιλογή αμαξώματος 2+2 ήταν διαθέσιμη στους πελάτες. Στα μέσα του 1975, το 280Ζ σχεδιάστηκε και βγήκε στη αγορά σύμφωνα με τις νέες πιο αυστηρές περιβαλλοντικές απαιτήσεις για τους κινητήρες. Αυτή η έκδοση έχει κινητήρα 2,8 λίτρων και παρήγαγε 149 άλογα.

Το 1977 η ισχύς του κινητήρα αυξήθηκε στους 170 ίππους και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Το 1978, το 280Ζ πωλήθηκε σε περιορισμένο αριθμό. Κάποια από τα μοντέλα ήταν βαμμένα με μεταλλικό μαύρο χρώμα, με κόκκινες και ασημί διακοσμητικές γραμμές. Το 1979 η δεύτερη γενιά Datsun Z πωλήθηκε με το όνομα 280ΖΧ. Ο κλιματισμός και το υποβοηθούμενο τιμόνι ήταν στάνταρ στις εκδόσεις 2+2 του 1980. Τα GL μοντέλα είχαν παράθυρο στην οροφή και επιλογή για δερμάτινο εσωτερικό. Το 1981. το πρώτο Ζ που εφοδιάστηκε με τουρμπίνα, είχε τον κωδικό 280ΖΧ Turbo, παρήγαγε 180 άλογα και είχε αυτόματο κιβώτιο 3 σχέσεων για την έκδοση Coupe. Για τα οχήματα εφοδιασμένα με turbo, έγιναν αλλαγές στην ανάρτηση και εφοδιάζονταν με φαρδύτερους τροχούς και ελαστικά.

datsun z

Η ισχύς στις εκδόσεις χωρίς τούρμπο αυξήθηκε στους 145 ίππους και κάπως έτσι φτάσαμε στο 1984, που έφερε μαζί του το Nissan 300ZX Z31, με έναν V6 των 160 ίππων, ο οποίος στην turbo έκδοση απέδιδε 200 άλογα. Η έκδοση αυτή ερχόταν μαζί με χειροκίνητο κιβώτιο 5 σχέσεων ή αυτόματο με 3/4 σχέσεις. Αυτή τη χρονιά ολοκληρώθηκε η αλλαγή της ονομασίας από Datsun σε Nissan. Το 1990 νέοι κινητήρες με turbo και ισχύς να κυμαίνεται στους 280-300 άλογα και DOHC V6 με 222 άλογα, αναπτύχθηκαν κατά την αλλαγή των μοντέλων για την εισαγωγή της 4ης γενιάς. Το 1993 το πρώτο ανοιχτό 300ΖΧ παράχθηκε με συμβατικό κινητήρα και λίγο βαρύτερο σασί. Τη διετία 1994-1995 έγιναν εμφανείς αλλαγές στο εξωτερικό, όπως μεγαλύτερη αεροτομή και στην έκδοση 300ΖΧ των 365 ίππων φαρδύτεροι τροχοί, μεγαλύτερα φρένα και διορθωμένες αναρτήσεις τοποθετήθηκαν

Το 2001, ύστερα από τη συγχώνευση με τη Renault (1999), ο τότε γενικός διευθυντής Carlos Ghosn έκανε την εξής δήλωση: “Θα φτιάξουμε το Ζ και θα το κάνουμε κερδοφόρο”. Έτσι το 2002 έγινε ένα μικρό θαύμα για τη Nissan με την εμφάνιση του 350Z με κινητήρα 3,5 λίτρων VQ35DE διπλού άνω εκκεντροφόρου (DOHC) που κάλυψε τις προσδοκίες και με το παραπάνω. Είναι χαρακτηριστικό, ότι στις ΗΠΑ ξεπέρασε σε πωλήσεις την Corvette που θεωρείται ως το εθνικό σύμβολο των σπορ αυτοκινήτων και στη 10η διεθνή έκθεση αυτοκινήτου στο Παρίσι, κέρδισε το τίτλο του πιο όμορφου αυτοκινήτου της χρονιάς, μία αναγνώριση με τεράστιο κύρος

Το 370Z (Z34), το νεότερο μέλος της οικογένειας, κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2009 και πωλείται μέχρι και σήμερα. Αγωνιστικά, η πρώτη μεγάλη επιτυχία στο αγωνιστικό σκέλος για τη σειρά Ζ, ήταν η πρώτη θέση στο 19ο σαφάρι ράλι τον Απρίλιο του ’71 με το 240Ζ (κάτι που επαναλήφθηκε ξανά το ’73). Μέλη του πληρώματος εκείνη τη χρονιά ήταν οι E. Hermann και H. Schuller. Ακολουθώντας τη μεγάλη επιτυχία στο σαφάρι, το Ζ κατέκτησε τη 3η θέση στο ράλι του Μόντε Κάρλο το ’72, γνωστό και ως “ράλι του χιονιού και του πάγου”, κάτι που τράβηξε το ενδιαφέρον όλων όσων είναι λάτρεις του αθλήματος, καθώς ήξεραν ότι κάτω από τέτοιες συνθήκες, ο χειρισμός οχήματος με τον κινητήρα μπροστά και τη κίνηση στους πίσω τροχούς ήταν πραγματικός άθλος.

Το 1985 κέρδισε το ιαπωνικό πρωτάθλημα ράλλυ με το όχημα που ήταν βασισμένο στο 300ΖΧ, τη τρίτη γενιά της Ζ επωνυμίας με κινητήρα VG30, παίρνοντας μέρος στον αγώνα στον 3ο γύρο κερδίζοντας τον 6ο και 7ο αλλά μαζεύοντας καθ’ όλη τη διάρκεια σημαντικούς βαθμούς. Η πορεία των μοντέλων Ζ σε πρωταθλήματα παγκοσμίως συνεχίζεται μέχρι και σήμερα με τα 350Ζ και 370Ζ.