Η Volkswagen το 1998 απέκτησε τρεις ιστορικές ευρωπαϊκές μάρκες υψηλού prestige, την ιταλική Lamborghini, την γαλλική Bugatti και την βρετανική Bentley. Ήταν εμφανές πως το Group ήθελε να μπει για τα καλά στα μεγάλα σαλόνια των premium αυτοκινήτων. Το Volkswagen Nardo ήταν η πρώτη προσπάθεια για την κατασκευή ενός κεντρομήχανου supercar με τους ιδιαίτερους κινητήρες σε διάταξη W. Το Nardo ήταν W12, έπειτα ακολούθησε η Bentley Hunaudières που ήταν W16, η Bugatti 18/3 Chiron που ήταν W18 και τέλος το Audi Rosemeyer με κινητήρα W16, για να καταλήξουν όλα αυτά τα πρωτότυπα να μετουσιωθούν σε αυτοκίνητο παραγωγής που ήταν η ιστορική Bugatti Veyron.
Η Bentley Hunaudières που βλέπεις παρουσιάσθηκε την άνοιξη του 1999 στο σαλόνι αυτοκινήτου της Γενεύης. Ο κινητήρας, όπως και όλοι οι τεράστιοι κινητήρες W στα προαναφερθέντα πρωτότυπα, ήταν ατμοσφαιρικός απόδοσης 623 ίππων στις 6.000 σ.α.λ και 74 κιλών ροπής στις 4.000 σ.α.λ. Η δε τελική του υπολόγιζαν πως άγγιζε τα 350 χλμ/ώρα. Κάτω από το εντυπωσιακό αμάξωμα είχε μηχανικά μέρη από τετρακίνητη Diablo αν και οι χώροι για τους επιβάτες ήταν αρκετά πιο πλούσιοι σε σχέση με την old school Diablo. Το εσωτερικό ήταν πολυτελές με δέρμα και κονσόλα από βουρτσισμένο αλουμίνιο που έκρυβε και τα χειριστήρια του κλιματισμού και του ηχοσυστήματος. Επίσης δεν είχε καθρέπτες αλλά κάμερες που πρόβαλαν την εικόνα σε 2 οθόνες εκατέρωθεν του πίνακα οργάνων.
Το όνομά της είναι βαρύ σαν ιστορία και αναφέρεται στο θρυλικό Circuit de la Sarthe, γνωστότερο και ως Le Mans και συγκεκριμένα στην τεράστια ευθεία 6 χιλιομέτρων Mulsanne, που το επίσημο της όνομα είναι Ligne Droite des Hunaudières. Εκεί στα τέλη της δεκαετίας του 1920, τις χρονιές της κυριαρχίας των Bentley στον διασημότερο αγώνα αντοχής, ο Sir Tim Birkin προσπέρασε τον Rudolf Caracciola, που οδηγούσε μια Mercedes-Benz SSK, με 200+ χλμ/ώρα και το μισό αυτοκίνητο στο γρασίδι.
To 1999 η Volkswagen δεν είναι αποφασίσει ακόμα πως να αξιοποιήσει τις νεοαποκτηθείσες μάρκες και σκεφτόταν η Bentley να παράγει και πολυτελή hypercars, ενώ η Bugatti υπερπολυτελείς λιμουζίνες, γι’αυτό άλλωστε και στην ίδια έκθεση μαζί με την Bentley Hunaudières, παρουσιάσθηκε και η Bugatti EB 218. Η παραγωγή θα περιοριζόταν στα 300 οχήματα ετησίως και η τιμή της θα ξεπερνούσε τα 100 εκατομμύρια δραχμές, δηλαδή κάτι πάνω από 300.000 ευρώ, τιμή που φαίνεται σχετικά χαμηλή μιας και τόσο περίπου κόστιζαν και οι Diablo.
Τελικά η Volkswagen για άγνωστους λόγους αντέστρεψε τους ρόλους και έβαλε την Bentley σε ρόλο ανταγωνιστή των Rolls Royce και Jaguar, στα πολυτελή sedan και coupe και την Bugatti να βάλει τα σηματάκια της στο ταχύτερο αυτοκίνητο παραγωγής την Bugatti Veyron.
