Το ημερολόγιο έγραφε 14 Αυγούστου 1988, όταν ο Enzo Ferrari έφυγε από τη ζωή και σήμερα συμπληρώνονται 32 χρόνια από την ημέρα θανάτου του μεγάλου ιδρυτή της ένδοξης μάρκας με σήμα το αλογάκι, αλλά η μνήμη του Enzo Ferrari είναι ακόμη πολύ ζωντανή.
Ο Enzo Ferrari γεννήθηκε στη Modena το Φεβρουάριο του 1898, μεγάλωσε με μικρή τυπική εκπαίδευση αλλά όμως είχε ισχυρή επιθυμία για αγωνιστικά αυτοκίνητα. Κατά τη διάρκεια του Α ‘Παγκοσμίου Πολέμου είχε καταταγεί στο Γ’ τμήμα Πυροβολικού Άλπεων του ιταλικού στρατού. Μετά το πέρας του πολέμου και ενώ ξεπέρασε την σοβαρή πανδημία γρίπης που έπληξε την χώρα, η αναζήτηση δουλειάς τον βρήκε σε μια θέση εργασίας για μια μικρότερη εταιρεία αυτοκινήτων που ονομαζόταν CMN (Costruzioni Meccaniche Nazionali), και είχε να κάνει με τον επανασχεδιασμός των αμαξωμάτων που χρησιμοποιούνται σε μικρά επιβατικά αυτοκίνητα. Έλαβε μέρος σε αγώνες το 1919 με την ομάδα της CMN, αλλά είχε μικρή επιτυχία.
Το 1920 άφησε την CMN για λογαριασμό της Alfa Romeo, που με τα αυτοκίνητα της γνώρισε μεγαλύτερες επιτυχίες. Το 1923 σε έναν αγώνα στη Ραβέννα, ζήτησε για έμβλημα από τη μητέρα του το “όρθιο άλογο”(prancing horse) που κοσμούσε την άτρακτο του μαχητικού αεροπλάνου με αρχιπιλότο τον Francesco Baracca SPAD S.XIII κατά τη διάρκεια του Α’ΠΠ που το πήρε από τα συντρίμμια του αεροπλάνου μετά το μυστηριώδη θάνατό του. Το σήμα εμφανίστηκε στο πρώτο αγωνιστικό αυτοκίνητο το 1932.
Η εμπλοκή του με την Alfa Romeo διήρκεσε έως το 1933, όταν λόγω οικονομικών δυσκολιών η Alfa απέσυρε την αγωνιστική της δραστηριότητα. Το 1937 η Alfa ξανά άνοιξε το αγωνιστικό της τμήμα, υποβαθμίζοντας τον Ferrari σε Διευθυντή Αθλητισμού υπό την διεύθυνση μηχανολογίας της Alfa Romeo. Ο Ferrari σύντομα αποχώρησε, αλλά μια ρήτρα συμβολαίου του τον περιόριζε από τους αγώνες ή και τον σχεδιασμό τος για τέσσερα χρόνια.
Προς απάντηση των γεγονότων ο Ferrari ίδρυσε την Auto-Avio Costruzioni, μια εταιρία που προμήθευε εξαρτήματα σε άλλες αγωνιστικές ομάδες. Ο Ferrari κατάφερε να κατασκευάσει δύο αυτοκίνητα για το Mille Miglia του 1940, με οδηγούς τον Alberto Ascari και Lotario Rangoni. Κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου η εταιρεία του είχε εμπλακεί στη παραγωγή οχημάτων για την κυβέρνηση του Μουσολίνι. Μετά από βομβαρδισμούς του εργοστασίου του, μετακόμισε από τη Modena στο Maranello. Δεν θα περάσουν 3 χρόνια απο την λήξη του Β’ΠΠ, κατά τα οποία ο Ferrari προσπάθησε να αποτάξει απο πάνω του τη φασιστική φήμη, όταν το 1947 ιδρύει αυτό που όλοι σήμερα ξέρουμε ως Scuderia Ferrari SpA.