Όταν ο Jaime Alguersuari αποσύρθηκε από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ήταν μόλις 25 ετών, αλλά είχε ήδη δει αρκετά από τον κόσμο των αγώνων για να του προκαλέσουν ψυχολογικά τραύματα. Ο Ισπανός πιλότος ήταν μέλος του Red Bull Junior Program που του έδωσε μια θέση στη Formula 1.

Συγκεκριμένα ο Alguersuari είναι ο τέταρτος μικρότερος πιλότος που πήρε μέρος για πρώτη φορά σε Grand Prix της κορωνίδας του μηχανοκίνητου αθλητισμού, σε ηλικία 19 ετών και 125 ημερών, πίσω στο Ουγγρικό Grand Prix του 2009, με την ομάδα της Toro Rosso, πίσω μόνο από τους Lando Norris, Lance Stroll και Max Verstappen.

1

Ο Alguersuari μπήκε στην Formula 1 αντικαθιστώντας τον Sebastien Bourdais στη μέση της σεζόν του 2009 και έμεινε στην ομάδα έως το 2011. Στη πρώτη σεζόν του δεν κατάφερε να κερδίσει ούτε έναν βαθμό (24ος στη κατάταξη του πρωταθλήματος), ενώ στη δεύτερη συγκέντρωσε 5 βαθμούς (19ος στο πρωτάθλημα) και την τρίτη κατάφερε να συγκεντρώσει 26 βαθμούς και να τερματίσει στη 14η θέση του πρωταθλήματος των οδηγών, μπροστά από τον teammate του, Sebastian Buemi που με 15 βαθμούς τερμάτισε στην 15η θέση.

Το 2012 η Red Bull αποφάσισε να αντικαταστήσει τους Alguersuari και Buemi στην Toro Rosso με τους Daniel Ricciardo και Jean-Eric Vergne.

2

Τις δύο επόμενες χρονιές ήταν δοκιμαστής για τα ελαστικά της Pirelli στη Formula 1, ενώ το 2015 και ενώ συμμετείχε στη Formula E ως οδηγός της Virgin Racing ανακοίνωσε πως αποχωρεί από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, επικαλούμενος αδιευκρίνιστα προβλήματα υγείας, έλλειψη αγάπης για το άθλημα και την προσωρινή αναστολή της αγωνιστικής του άδειας.

3

O Alguersuari, 32 ετών σήμερα, που πλέον εργάζεται ως DJ, ενώ επιστρέφει και στους αγώνες καρτ, μίλησε για το ψυχικό τραύμα που του άφησε η θητεία του στη Red Bull, παρόλο που αισθάνεται ότι ήταν προνομιούχος και τυχερός που είχε την υποστήριξη της Red Bull για πολλά χρόνια, τονίζοντας ωστόσο πως ήταν γεμάτος εγωισμό και ήταν ευερέθιστος για όσο διάστημα βρισκόταν στη Formula 1.

Δυσκολεύτηκε να αποδεχτεί όταν τον έδιωξε η Red Bull, τονίζοντας:

Σας λέω κάτι, όταν κοιμάμαι, έχω ακόμα πολύ περίεργα όνειρα εκείνης της εποχής. Ειδικά για την ανικανότητα και την απογοήτευση που δεν τα καταφέρνεις ποτέ, το να βλέπεις τον κ. [Helmut] Marko πάντα θυμωμένο και να μας φωνάζει σαν να ήμασταν παιδιά.

Αυτό έχει δημιουργήσει ένα τραύμα και είμαι πεπεισμένος ότι ο Buemi και πολλοί άλλοι το περνούν επίσης. Δεν κατάφερα να το σβήσω. Έχω κάνει θεραπείες όταν αποσύρθηκα και αρκετοί ψυχολόγοι με βοήθησαν. Τώρα, ακόμα κι έτσι, μου έρχονται περίεργα πράγματα στο κεφάλι.

Μερικές φορές ξυπνάω και κλαίω έχοντας ονειρευτεί ότι είχα κάνει έναν υπέροχο γύρο, αλλά έβρισκα το πρόσωπο του κυρίου Marko θυμωμένο. Όλα αυτά, από τότε που ήμουν δεκαπέντε χρονών.

Στη Red Bull, στη Formula 1, δεν ζούσες ήσυχα, ακόμη και με εξαιρετικά αποτελέσματα. Έκανες εξαιρετική δουλειά και δεν έφευγες ποτέ νιώθοντας ότι η δουλειά τελείωσε και όλοι είναι ευχαριστημένοι. Οι αντίπαλοί σου έλεγαν συγχαρητήρια περισσότερο από τους ανθρώπους της ομάδας σου. Και ζεις αυτό το συναίσθημα από τα δεκαπέντε σου. Τίποτα δεν ήταν ποτέ αρκετό. Και αν προσέξετε, είναι το μοτίβο του Max Verstappen με τον πατέρα του. Αυτό είναι το σχολείο της Red Bull, αυτό που έζησα.

Όταν με έβαλαν να οδηγήσω στο GP της Ουγγαρίας το 2009 ήταν εξωφρενικό. Δεν είχα βρεθεί ποτέ ξανά μέσα σε ένα μονοθέσιο της Formula 1, αλλά εκείνη την εποχή ήμουν επικεφαλής του Junior προγράμματος της Red Bull. Είχε κερδίσει το πρωτάθλημα της Formula 3 και έτσι το σκέφτηκαν. Αλλά ήταν η μόνη ευκαιρία που είχα, ίσως δεν ήταν η καλύτερη, αλλά ήταν αυτή που υπήρχε. Δεν ήμουν έτοιμος να πάω εκεί, με κάθε τρόπο, αλλά δεν υπήρχε άλλος τρόπος. Δεν μπορείς να πεις όχι γιατί δεν ξέρεις πότε θα ξανασυμβεί.

Η Red Bull αισθάνεται κατά κάποιον τρόπο σαν τους γονείς σου, γιατί αυτοί είναι που έχουν πληρώσει για τον αγώνα σου ώστε να μπορείς να αγωνιστείς, και αυτοί παίρνουν τις αποφάσεις.

Είχα ένα μίσος που δεν ήταν μόνο εναντίον του Helmut Marko και της Red Bull. Ήταν ενάντια του κόσμου του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Αλλά παρότι δεν ήθελα να είμαι κάποιος πικραμένος, τελικά είναι αυτό που είδαν πολλοί απ’ έξω. Το βλέπω τώρα όταν διαβάζω τις συνεντεύξεις μου από τότε. Λέω μέσα μου: “Ωχ, αυτό το αγόρι δεν ήταν καλά!”.

Δεν ζούσα σε αρμονία με τον κόσμο. Και το σώμα μου σωματοποιούσε όλα αυτά, άντεχε μια ζωή και τελικά εξερράγη. Στη Μόσχα [σσ: ο Alguersuari λιποθύμησε κατά τη διάρκεια αγώνα της Formula E το 2015] ήταν μια φυσική προειδοποίηση που δεν μου είχε συμβεί ποτέ στη ζωή μου. Έπρεπε να σταματήσω. Γιατί δεν ήταν σωστό. Χρειαζόμουν μια επανεκκίνηση στη ζωή μου. Από εκεί και πέρα τα πράγματα άλλαξαν και ήταν πολύ διαφορετικά.

O Alguersuari είπε πως δεν μίλησε ξανά ποτέ με τον Helmut Marko να του εξηγήσει γιατί παρά τα καλά αποτελέσματα η Red Bull αποφάσισε να τον αντικαταστήσει το 2012.

Δεν τον έχω ξαναδεί αν και θα το ήθελα. Το μόνο που ξέρω για όλα αυτά είναι ότι όταν ο Franz Tost με πήρε τηλέφωνο την επομένη της εκδήλωσης της Cepsa [σσ: χορηγός της ομάδας όπου είχε ανακοινώσει τη χορηγία για την επόμενη χρονιά]. Ήταν στις οκτώ το πρωί για να μου πει ότι η Red Bull δεν μπορούσε να με βοηθήσει άλλο και ότι είχε άσχημα νέα… Και έκλεισε το τηλέφωνο γιατί υποθέτω ότι δεν ήθελε να μου μιλήσει.

Παίρνω το τηλέφωνο και τηλεφωνώ απευθείας στον Helmut Marko και του λέω “Αυτό είναι ένα αστείο; Τα έμαθες ήδη, σωστά; Τι είναι αυτό, Helmut;” Και μου λέει: “Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα”.

Έγινε, πέρασαν τα χρόνια, αλλά μου έδωσε να καταλάβω ότι στη Red Bull δεν αποφασίζει μόνο ένας, αλλά ένα “ταμπλό” με διαφορετικά συμφέρονται. Αλλά μου ήταν ξεκάθαρο ότι ο Marko δεν αποφασίζει, απ’ ό,τι μου είπε. Και αυτή ήταν η τελευταία φορά που του μίλησα. Όταν ήμουν σχολιαστής στο BBC τον χαιρέτησα στο grid, τίποτα περισσότερο.

Ο Ισπανός δήλωσε πως η ψυχική του υγεία έχει επηρεαστεί σημαντικά από την ενασχόλησή του με την Formula 1, συμπλήρώνοντας πως η Red Bull φέρεται επίσης να άσκησε πίεση στον Jean-Eric Vergne να διατηρήσει πολύ χαμηλά το σωματικό του βάρος κατά τη διάρκεια των αγώνων, προκειμένου να είναι πιο ανταγωνιστικός σε σχέση με τον Daniel Ricciardo, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα να μεταφερθεί στο νοσοκομείο μετά από μερικούς αγώνες.

Ο Pierre Gasly και ο Daniil Kvyat έχουν βιώσει και οι δύο τη σκληρότητα της προαγωγής και στη συνέχεια τον υποβιβασμό τους από την Red Bull Racing στη Scuderia Toro Rosso (τώρα AlphaTauri). Ξανά και ξανά, το πρόγραμμα Junior της Red Bull έχει επιδείξει την τάση να δείχνει εύνοια σε έναν οδηγό, συχνά εις βάρος όλων των άλλων.

4

Ο Alguersuari συνέχισε δηλώνοντας πως έχει συμβιβαστεί εν μέρει με την απόφαση της Red Bull, αλλά υπάρχουν ακόμα πτυχές που τον ενοχλούν. Για παράδειγμα, υποστηρίζει ότι η Red Bull είχε κάτι σαν μνησικακία τόσο εναντίον του, όσο και του Carlos Sainz λόγω του γεγονότος ότι και οι δύο οδηγοί είχαν διάσημους πατεράδες. Αξίζει βέβαια να σημειωθεί ότι και ο Max Verstappen έχει διάσημο πατέρα. Όπως είπε ο Ισπανός:

Νομίζω ότι ούτε εμένα ούτε στον Carlos άρεσε ποτέ η Red Bull. Μας βοήθησαν γιατί υπήρχε ταλέντο και το αξίζαμε. Όμως κατά βάθος ψάχνουν για άλλο προφίλ πιλότου.

Η Red Bull θέλει να βρει οδηγούς στη μέση μιας λίμνης, που δεν είναι γνωστοί, ούτε η οικογένειά τους, οι φίλοι τους και που εξαρτώνται μόνο από τη Red Bull. Δεν ίσχυε για έναν οδηγό του οποίου ο πατέρας ήταν υποστηρικτής των κατηγοριών πριν από την Formula 1 [ο Jaime Alguersuari ο πρεσβύτερος επέβλεπε το πλέον ανενεργό World Series της Renault], και δεν ίσχυε ούτε για τον Carlos [του οποίου ο πατέρας είναι δύο φορές Παγκόσμιος πρωταθλητής Ράλι].

Είναι η άποψη μου, μπορεί να κάνω λάθος. Στην περίπτωσή μου, το φαβορί ήταν ο teammate μου, ο Brendon Hartley, αλλά κέρδισα τη Formula 3 και δεν είχαν άλλη επιλογή. Στο Toro Rosso κέρδιζα τον Buemi, ωστόσο, συνέχισαν να τον βοηθούν και να τον στηρίζουν. Στην περίπτωσή μου ο Adrian Newey είπε ότι είχα απορρίψει την επιλογή του τρίτου πιλότου, κάτι που δεν ήταν αλήθεια, κανείς δεν μου είχε πει τίποτα

Το γεγονός ότι ο Alguersuari επηρεάστηκε τόσο βαθιά σε ψυχικό και συναισθηματικό επίπεδο θα πρέπει να σημαίνει ότι πρέπει να γίνουν αλλαγές στο πρόγραμμα της Red Bull. Πρόσφατες αναφορές θέλουν τον Yuki Tsunoda να αναζήτησε και αυτός να μιλήσει σε αθλητικό ψυχολόγο.