Άλλη μια συνάντηση του Strategy Group τελείωσε και για άλλη μια φορά δεν έγιναν σημαντικά βήματα. Σε πρώτο επίπεδο, συμφωνήθηκε η επαναφορά των ανεφοδιασμών -που δεν είναι καν σίγουρη, αλλά ούτε βοηθούσε το θέαμα μια και πλέον δεκαετία πιο πίσω- δεν ακούσαμε τίποτα για κινητήρες 1.000 ίππων -παρά μόνο για αύξηση της ροής καυσίμου, με σκοπό να παραμείνουν αμετάβλητοι οι turbo V6- ενώ δεν λήφθηκαν μέτρα για τον περιορισμό του κόστους ή για την ανισοκατανομή των εσόδων της Formula 1. Όσο για τα ελαστικά, κι εκεί η κατάσταση δεν έχει ξεδιαλύνει.
Ακόμα και τα θετικά σημεία είναι δύσκολο να τα αποκρυπτογραφήσει κανείς, αφού οι αοριστίες δίνουν και παίρνουν στην επίσημη ανακοίνωση της FIA. Μέσα σε όλα αυτά, επανέρχεται και η ιδέα των πελατειακών σασί και ο στόχος αυτής είναι διττός: Πρώτον, να επιζήσουν κάποιες ομάδες για να μην αναγκαστούν να κατεβάσουν τρίτο μονοθέσιο οι μεγάλες και δεύτερον, να μπουν περισσότερα χρήματα στα ταμεία τους, χωρίς να έχουν να ανησυχούν για την -όποια- απειλή από τους μικρομεσαίους. Όπως είναι φυσικό, αυτή η εξέλιξη δεν άρεσε στην Force India και τον Bob Fernley.
Ουσιαστικά, αυτό που γίνεται απολύτως σαφές είναι πως οι γκρίζες ζώνες έχουν αφαιρεθεί, ότι δεν θα υπάρξουν πρωτοβουλίες για τον έλεγχο του κόστους. Δεν θα ληφθεί στο ελάχιστο υπόψη μια δίκαιη κατανομή των εσόδων και δεν πρόκειται να μειωθεί το κόστος στους κινητήρες.
Η προεπιλεγμένη κίνηση εάν μια ομάδα χαθεί, θα είναι όπως ορίζεται στη σύμβαση, δηλαδή τα τρίτα αυτοκίνητα, και εν τω μεταξύ θα αξιολογήσουν το πρόγραμμα των πελατειακών αυτοκινήτων. Αυτό είναι πλέον απολύτως σαφές, όσον αφορά το τι κάνουμε.
Ως ανεξάρτητη ομάδα, θα πρέπει να εξετάσουμε τώρα το επιχειρηματικό μας μοντέλο και το πώς μπορούμε να επιβιώσουμε. Το ίδιο ισχύει και για τις Sauber, Williams, Lotus και Manor.
Χωρίς να ξέρουμε περισσότερες λεπτομέρειες, θα ήταν αφελές να υποθέσουμε πως οι μεγάλες ομάδες θα προμήθευαν πελατειακά σασί τελευταίων προδιαγραφών στους πελάτες τους. Όμως, όπως γίνεται και με τους κινητήρες, το πιθανότερο θα ήταν να πωλούνται περσινά ή προπέρσινα σασί, με ό,τι συνεπάγεται αυτό από πλευράς ανταγωνισμού.
Η ιδέα είναι να δοθεί στις ανεξάρτητες ομάδες η πρώτη επιλογή για να γίνουν πελατειακές. Φυσικά, μπορείς να παραμείνεις ως κατασκευαστής, κανείς δεν μπορεί να στο πάρει αυτό. Η δυσκολία που έχεις, όμως, χωρίς άλλα στοιχεία εκεί και με το κόστος της Formula 1 συνεχώς να αυξάνεται, είναι πως καθιστάται δύσκολο να είσαι ανταγωνιστικός ως κατασκευαστής.
Αυτό είναι το θέμα, γιατί στο τέλος της ημέρας υπάρχει διαφορά μεταξύ του να ανταγωνίζεσαι και του να συμμετέχεις. Δεν είμαστε ακόμα πεπεισμένοι ότι η ιδέα του πελατειακού αυτοκινήτου είναι η σωστή διαδρομή, αλλά προφανώς αυτός είναι ο τρόπος που θα κινηθούν τώρα.
Έτσι, είτε θα πρέπει να προσαρμοστούμε ανάλογα για να εξασφαλιστεί ότι θα παραμείνουμε ως κατασκευαστές, ή να ενστερνιστούμε τη διαδικασία των πελατειακών σασί. Υπάρχουν πλέον σημαντικές αποφάσεις που θα πρέπει να ληφθούν εντός των ανεξάρτητων ομάδων και πολλά θα εξαρτηθούν από το πόσο γρήγορα θα φτάσει η πρόταση του πελατειακού αυτοκινήτου.
Φαίνεται πως οι μεγάλοι κατασκευαστές θα υπερισχύσουν για μια ακόμη φορά και αναμένεται να δούμε εάν οι κινήσεις τους θα κάνουν περισσότερο καλό ή περισσότερο κακό στο σπορ. Εξάλλου, από τα λεγόμενα του Fernley γίνεται εύκολα κατανοητό πως τα στρατόπεδα έχουν εντελώς διαφορετικές θέσεις. Εάν, όμως, αποδειχθούν λανθασμένες οι κινήσεις αυτές, θα είναι πια αργά για τις μικρότερες ανεξάρτητες ομάδες (Williams, Sauber, Lotus, Jordan, Tyrrell, Minardi κλπ) που επί δεκαετίες ομορφαίνουν και στηρίζουν το σπορ.