Η εξέλιξη στον χώρο του αυτοκινήτου και γενικότερα στον τομέα των μεταφορών, δεν αφορά μόνο στην αποτελεσματικότερη μετάβαση από τους κινητήρες εσωτερικής καύσης στους ηλεκτροκινητήρες ή στην αντικατάσταση του οδηγού από driverless συστήματα, αλλά και στα επιμέρους τμήματα που το αποτελούν.

Κατά καιρούς λοιπόν έχουμε δει από κατασκευαστές ελαστικών όπως οι Bridgestone, Hankook , Polaris, Michelin και πολλοί άλλοι να παρουσιάζουν τον τρόπο όπου οραματίζονται τα ελαστικά του μέλλοντος αλλά και τις εφαρμογές τις οποίες αυτά μπορεί να έχουν. Στην πραγματικότητα όμως οι περισσότερες εξ αυτών έχουν βασιστεί στην ιδέα που είχε ο εφευρέτης James V. Martin, του οποίου το όνομα φιγούραρε σε αρκετά διπλώματα ευρεσιτεχνίας κατά την δεκαετία του 1930, με αντικείμενο τα ελαστικά χωρίς αέρα.

Στο παρακάτω video θα δεις τον ίδιο να πρωταγωνιστεί σε μια σειρά δοκιμαστικών τεστ που υποβάλλεται ένα Jeep, το οποίο αρχικά εκτελεί τις δοκιμασίες κάνοντας χρήση πνευματικών ελαστικών και έπειτα των ελαστικών του Martin, με τα αποτελέσματα να είναι εμφανή.

Η βασική ιδέα των ελαστικών του Martin είναι πως η γόμα του ελαστικού περιβάλλεται από μια σειρά εύκαμπτων ακτίνων, των οποίων το εσωτερικό τμήμα είναι συνδεδεμένο σε έναν μεταλλικό τροχό μικρότερης διαμέτρου που συνδέεται με τον άξονα του αυτοκινήτου, ενώ το εξωτερικό αναλαμβάνει την απορρόφηση του εκάστοτε φορτίου, ωθώντας τις ακτίνες να κινηθούν προς τα μέσα.