To 1986, o αείμνηστος Στράτος Διονυσίου ερμήνευε το πασίγνωστο, πια, τραγούδι “Ο Ταξιτζής” που συμπεριελήφθη στον ομώνυμο δίσκο του λαϊκού βάρδου. Τραγούδι που θα μπορούσε να παίζει χαλαρά στις παρακάτω 16 περιπτώσεις, στις οποίες, πιλότοι της Formula 1, για διάφορους λόγους εγκατέλειψαν τον αγώνα λίγο πριν την λήξη του ή αμέσως μετά αυτής, και, επειδή το να γύριζαν πίσω στα paddocks με σκούτερ, ποδήλατο, πατίνι ήταν πολύ “πασέ” (με τα πόδια δεν το συζητάμε καν σε περίπτωση μεγάλων σε μήκος πιστών), βρήκαν στο δρόμο τους συναθλητές-ταξιτζήδες για να τους μεταφέρουν πάνω σε αεροτομές, στα sidepods του μονοθεσίου, γενικά να τους μεταφέρουν με στυλ και το μαλλί να ανεμίζει. Πρόσφατο παράδειγμα, ο Πασχάλης ο Βερλάιν που πήρε “διαδρομή” τον Σεβαστιανό τον Φέττελ ύστερα από τη σύγκρουση του Καναδού rookie (S)troll με την SF70H του Γερμανού, μετά την πτώση της καρό σημαίας τερματισμού.

Δε θα ξεκινήσω με τον πιο “cool” ταξιτζή, άλλωστε θα καταλάβεις ποιος είναι στην συνέχεια, αλλά θα τηρήσω ευλαβικά τη χρονολογική σειρά, ξεκινώντας από τους…

1Paul Richard “Richie” Ginther, Innes Ireland, Jo Bonnier- Γαλλία 1965

Ξεκινάμε με το γαλλικό GP του 1965 που φιλοξενήθηκε στην πίστα Charade, στο οποίο, ο Jim Clark σημείωσε την τελευταία του νίκη με την Lotus 25. Ωστόσο, η φωτογραφία του αγώνα είναι μάλλον η παραπάνω, με τον Paul Richard Ginther να επιστρέφει στα pits με την Honda RA272 του τρικάβαλο, παρέα με τους Innes Ireland (Lotus BRM) και Jo Bonnier (Brabham-Climax).

2Ronnie Peterson, Carlos Pace – Γαλλία 1972

Συνεχίζουμε στην ίδια πίστα, αλλά εφτά χρόνια μετά. Ο Σουηδός Ronnie Peterson αισθάνεται κάπως άβολα στην τοποθεσία “Circuit de Charade, Saint-Genès-Champanelle” πάνω στην αεροτομή της Williams-March του Carlos Pace. Μάλλον τώρα καταλαβαίνω γιατί έφτιαχναν έτσι τις αεροτομές τότε…

3Niki Lauda, Emerson Fittipaldi- 1977

O Aυστριακός έχει γυρίσει για τα καλά στην πραγματικότητα της Formula 1, άλλωστε, 5 εβδομάδες μετά το τρομακτικό ατύχημα στην “Πράσινη Κόλαση” του 1976 και με τις πληγές να μην έχουν κλείσει ακόμα, τερμάτισε τέταρτος στο GP της Μonza. To πρωτάθλημα το έχασε στον τελευταίο αγώνα στην Ιαπωνία (ακόμα να δεις το Rush;;;) και το 1977 επέστρεψε δυναμικά για να πάρει το αίμα του πίσω. Αναδείχθηκε πρωταθλητής σε μια χρονιά που σημαδεύτηκε απ΄το φρικτό ατύχημα του Τοm Pryce στη Νότιο Αφρική.

Ο Niki “the rat” Lauda, όπως είναι το προσωνύμιό του,βρήκε στο δρόμο του τον Σταμάτη Κόκoτα της F1, τον Emerson Fittipaldi, και προσεφέρθη αφιλοκερδώς να τον μεταφέρει στη βάση του. Τουλάχιστον, ο Βραζιλιάνος, που συμμετείχε στην Formula 1 με την δική του ομάδα, δείχνει άνετος πάνω στην 312T2 του Niki.

4Ricardo Patrese, Jacky Ickx- Γαλλία 1979

Dijon 1979, κι ο Βέλγος Ickx καβάλα στην χρυσαφένια Arrows του Ricardo Patrese επιστρέφουν στα pits. Είχαν ένα θέμα στα ’70s να μη φοράνε κράνος οι επιβάτες…

5Rene Arnoux, Riccardo Patrese – Βραζιλία 1980

Στην πίστα του Interlagos, o Rene Arnoux έχει μόλις κατακτήσει την πρώτη νίκη της καριέρας του στην F1. Aλλά, η Renault του δε δείχνει και πολύ πρόθυμη να συμμεριστεί τη χαρά του και μένει από καύσιμα. Και ποιος εμφανίζεται ως δια μαγείας; Μα, o Ricardo Patrese και σαν καλός Σαμαρείτης (ξανά) αναλαμβάνει να μεταφέρει τον νικητή για να μην τον περιμένουν πολύ για τις σαμπάνιες.

6Niki Lauda, Alain Prost, Jacques Laffite – Dallas 1984

Χωροταξικά, αν το δεις, τα μονοθέσια των ’80s ήταν αρκετά φαρδιά και μπορούσαν να φιλοξενήσουν ακόμα δύο “επιβάτες”. Στον πρώτο αγώνα που διεξήχθη στο Ντάλας των Η.Π.Α., μόλις εφτά οδηγοί είδαν την καρό σημαία του τερματισμού. Οι υψηλές θερμοκρασίες και το οδόστρωμα που μάλλον δεν ήταν το κατάλληλο για αγώνα ήταν οι δύο κυριότεροι “πονοκέφαλοι” για οδηγούς και ομάδες εκείνο το Σαββατοκύριακο. O Jacques Laffite ήταν ο ένας από τους εφτά τερματίσαντες τον αγώνα και σταμάτησε να παραλάβει τους δύο οδηγούς της McLaren, Niki Lauda και Alain Prost. Οι φίλαθλοι, πάντως, θα γούσταραν πολύ με την εικόνα αυτή.

7Stefan Johansson, Rene Arnoux, Phillippe Alliot, Nelson Piquet-Μεξικό 1986

Τα “μαστόρια” Stefan Johansson, Rene Arnoux, Phillippe Alliot, Nelson Piquet κυριολεκτικά το τερμάτισαν και αυτό είναι μακράν το πιο cool “F1 Taxi” όλων των εποχών! Τα μονοθέσια της δεκαετίας του ’80 τα λες και βενζινορουφήχτρες, αφού το θέμα κατανάλωση μάλλον ήταν ταμπού για την εποχή και ήταν σύνηθες εκείνα τα χρόνια να βλέπουμε οδηγούς να μην καταφέρνουν να τερματίσουν τον αγώνα είτε μένοντας από βενζίνη λίγο πριν το τέλος είτε να τερματίζουν και να “στεγνώνουν” σχεδόν αμέσως μετά.

Στον αγώνα του Μεξικό, οι Stefan Johansson και Rene Arnoux έχουν εγκαταλείψει, ο Philippe Alliot με τη Ligier του είναι στο δρόμο του και θα μοιραστούν την ταρίφα. Όμως, η Ligier θα έχει άλλη γνώμη, Johansson και Arnoux θα κατεβούν και ο Σουηδός σηκώνει το χεράκι για να σταματήσει το επόμενο ταξί, ε, το επόμενο μονοθέσιο, ήθελα να πω. Ο πρώτος που σταματά είναι ο Nelson Piquet, ο Alliot είναι σε φάση “ρε λαμόγια, περιμένετέ με και μένα” και οι τέσσερις οδηγοί επιστρέφουν τετρακάβαλο στα pits.

8Keke Rosberg, Nelson Piquet – Γερμανία 1986

Το παλιό, καλό Hockenheimring φιλοξένησε τον δέκατο αγώνα της χρονιάς. Ωστόσο, οι δύο τελευταίοι γύροι έκρυβαν πολλές εκπλήξεις και αρκετοί οδηγοί εγκατέλειψαν τον αγώνα, αφού δεν υπήρχε στάλα βενζίνης στα τεπόζιτά τους. Ανάμεσά τους, οι Berger, Prost, Rosberg. Ιδίως ο Prost, απείχε μόλις λίγα μέτρα από τον τερματισμό και κυριολεκτικά προσπάθησε σπρώχνοντας την McLaren του να φτάσει ως το τέρμα. Ο Senna τερμάτισε, αλλά έμεινε από βενζίνη λίγο μετά τον τερματισμό.

Ο Nelson Piquet, ξανά, ανέλαβε χρέη ταξιτζή για να γυρίσει τον Rosberg που είχε μείνει σε μια από τις μεγάλες ευθείες της πίστας.

9Andrea de Cesaris, Stefan Johansso-Μονακό 1988

Δύο χρόνια μετά το Μεξικό, ο Johansson θα είναι ξανά επιβάτης, αυτή τη φορά στην Rial Ford ARC1 του Andrea de Cesaris στον αγώνα του Πριγκιπάτου.

10Stefan Johansson, Gerhard Berger- Iαπωνία 1988

Όχι, δεν τελειώσαμε ακόμα με τον Σουηδό. Αυτή τη φορά, τον βλέπουμε ως οδηγό της Ligier να πάει τον Gerhard Berger μια χαλαρή βόλτα στην πίστα της Suzuka.

11Nigel Mansell, Ayrton Senna- Silverstone 1991

Ίσως η πιο διάσημη ταρίφα. Ο ” il Leone” και ο “Deus”. O Mansell μόλις έχει νικήσει στο GP του Silverstone κι ο Βραζιλιάνος έχει μείνει από βενζίνη στον τελευταίο γύρο. Ο “ιππότης” Νigel θα σταματήσει να παραλάβει τον Βραζιλιάνο, χαρίζοντάς μας υπέροχες στιγμές.

12Jean Alesi, Michael Schumacher – Καναδάς 1995

Aνήμερα των 31ων γενεθλίων του, ο Jean Alesi πανηγύρισε την πρώτη και μοναδική του νίκη στη Formula 1. H Ferrari του Γάλλου επέστρεψε γρήγορα στις παλιές, κακιές συνήθειες, ο Alesi έμεινε από καύσιμα στη φουρκέτα καζίνο κι ο Schumacher ανέλαβε χρέη ταξιτζή, άπαντες στις εξέδρες χειροκροτούσαν όρθιοι, σε μια αξέχαστη εικόνα για τους φίλους της Formula 1.

13Giancarlo Fisichella, Michael Schumacher- Γερμανία 1997

Mετά από μια εξαιρετική πορεία στο DTM το 1996 και το 1995, το επόμενο, λογικό βήμα για τον ‘Fisico” ήταν η Formula 1. Στο Hockenheim του 1997, ο Ιταλός ήταν πολύ κοντά στη νίκη, αλλά ένα κλατάρισμα του στέρησε την καρό σημαία και τη σαμπάνια της πρώτης θέσης. O τέταρτος Schumi ήταν αυτός που παρέλαβε τον Giancarlo κι ο οδηγός της Jordan μάλλον εκπλήρωσε έστω ένα παιδικό όνειρό του, να πάει βόλτα με ένα μονοθέσιο του Cavallino Rampante.

Fun fact: Τη νίκη σε εκείνο το GP κατέκτησε ο Gerhard Berger και ήταν η τελευταία του στην F1, καθώς κι η τελευταία της Benetton στην κορωνίδα του μηχανοκίνητου αθλητισμού.

14Mika Hakkinen, David Coulthard – Ισπανία 2001

Για να κατακτήσεις τη νίκη, πρέπει πρώτα να δεις τον κυριούλη με την πολυπόθητη καρό σημαία να την ανεμίζει στα μούτρα σου. Αν ρωτήσεις τον Mika, το γνωρίζει αυτό πολύ καλά. Και αναφέρομαι στο δραματικό GP της Ισπανίας του 2001.

Schumacher και Häkkinen βρίσκονταν στην πρώτη σειρά της εκκίνησης, με μόλις 0,085” να χωρίζουν τους χρόνους του Σαββάτου των δύο πρωταθλητών. Ήδη άρχιζαν να απομακρύνονται στους πρώτους γύρους από τους Barrichello και Ralf Schumacher, με την μεταξύ τους διαφορά να κυμαίνεται στα δύο δευτερόλεπτα. O Häkkinen ήταν μονίμως η “σκιά” του Schumacher και πολλά θα παίζονταν στην στρατηγική των pit stops. Στα πρώτα δύο stints, ο Schumacher ήταν καθαρά στην πρωτοπορία του αγώνα, ενώ, μετά το τελευταίο pit stop, ο Φινλανδός πέρασε μπροστά και άρχιζε να φτιάχνει μια σεβαστή διαφορά από τον Γερμανό, αφού ο τελευταίος αντιμετώπιζε προβλήματα πρόσφυσης και ήδη έχανε παραπάνω από δύο δευτερόλεπτα στο γύρο σε σχέση με τον Häkkinen.

Ευρισκόμενος πραγματικά σε δικό του αγώνα, έχοντας δώσει γύρο σε όλους εκτός από τον Schumacher, ο Häkkinen έμπαινε άνετος και χαλαρός στον τελευταίο γύρο με την χαοτική διαφορά των 42” από τον Γερμανό. Αλλά, στην τρίτη στροφή, η θεά Τύχη του γύρισε την πλάτη. Μια διαρροή οδήγησε σε βλάβη του συμπλέκτη με αποτέλεσμα ο Hakkinen να προσπαθεί να ανακτήσει το ρυθμό της MP4-16.

Μάταια όμως. Καπνός και φλόγες έκαναν την εμφάνισή τους και ο Φινλανδός απλά έκανε στην άκρη, βλέποντας τον Schumacher να τον προσπερνά και να βαδίζει προς την 47η και προφανώς την πιο ανέλπιστη νίκη της καριέρας του. O Coulthard ανέλαβε χρέη ταξιτζή για να μεταφέρει τον team mate του στα pits.

15Fernando Alonso, Mark Webber – Γερμανία 2011

Η Γερμανία έχει την τιμητική της σήμερα και ο “Ferni“,μετά από μάχη με Hamilton και Webber για την πρώτη θέση, κατάφερε να τερματίσει στη δεύτερη κι ο Αυστραλός στην τρίτη. Βέβαια, ο Alonso ήθελε κάποιον να τον μεταφέρει πίσω στα pits, αφού η Ferrari του έμεινε μετά τον τερματισμό. Ο Webber ήταν στο δρόμο του, του προσέφερε ευγενικά το δεξί sidepod και επέστρεψαν για την απονομή.

16Mark Webber, Fernando Alonso – Σιγκαπούρη 2013

Δύο χρόνια μετά, στο GP Σιγκαπούρης, ήταν η ώρα του Alonso να ξεπληρώσει τη βόλτα με τον Webber στη Γερμανία. Η RBR του Αυστραλού παρέδωσε πνεύμα πριν το τέλος, ο Alonso προσφέρθηκε να μεταφέρει τον συναθλητή του στα pits. Παρολ΄αυτά, οι αγωνοδίκες “καμπάνιασαν” αμφότερους τους οδηγούς, με τον Webber να τιμωρείται με ποινή δέκα θέσεων στην εκκίνηση του επόμενου αγώνα στην Κορέα λόγω ότι μπήκε στην πίστα χωρίς άδεια ( ήταν η τρίτη προειδοποίηση για τον Webber μέσα στη χρονιά που έφερε και την τιμωρία), με τον Alonso να επιπλήττεται διότι σταμάτησε σε μη ασφαλές σημείο στην πίστα.

  • Gestione Sportiv@

    Όλα αυτά τα σκηνικά είναι “Ένα και Ένα”, αλλά η τετράδα στον αγώνα του Μεξικού όντως το τερμάτισε!!!!!!
    Και εκεί που σου λένε κάνε το καλό και ρίξτο στο γιαλό, σκέφτεσαι που θα βρεις πρόχειρο τον γιαλό για το ρίξεις!!!!!
    Πάντως, ακόμα είναι απλήρωτα τα κόμιστρα του Webber στον Alonso από την Σιγκαπούρη το 2013 και του Vettel στον Wehrlein από το προηγούμενο Π/Σ/Κ… https://uploads.disquscdn.com/images/9295c6f83950a5aaa35c775da8988abe8a214530f2b3f80397fed31cd45143bb.jpg https://uploads.disquscdn.com/images/3e42f1691484cb7aa221bf02a9c86ec31f7ea02472724735e6f5190f11c41831.jpg χαχαχαχαχαχα

    • DarkV12Tdi

      xaxxa Θεούληδες.

  • DarkV12Tdi

    Το φαντάστηκα ότι θα γινόταν άρθρο με τα ταξί F1 :P .χαχαχ τετρακάβαλο -τρικάβαλο γαμάτο ούτε που ήξερα ,καλά στην αρχή του άρθρου στην Honda RA272 επικό !!! τέτοια σκηνικά μας αρέσουν.

  • Gmph fast

    Το σκηνικό στο Μεξικό ό,τι πιο αστείο.
    Άκυρο, αλλά βλέπεις σε παλιά βίντεο 50-60 άτομα στην άκρη της ασφάλτου να περιμένουν τα μονοθέσια να τερματίσουν, αυτόν που κρατάει την σημαία μέσα στη μέση της πίστας κτλ. και μετά βλέπεις και την ποινή στον webber και σε πιάνουν τα γέλια

  • Anestis Genk

    Τι πανέμορφα αυτά τα παλιά!
    “Για να κατακτήσεις τη νίκη, πρέπει πρώτα να δεις τον κυριούλη με την πολυπόθητη καρό σημαία να την ανεμίζει στα μούτρα σου”…Interlagos 2003 is the answer!

  • Mika

    Ο Webber ηταν ο μονος απο ολους αυτους που ειχε βαλει το κωλοποδι του μεσα στα καρυδια του Φερναντο!!!
    :p