Η Ferrari είναι δίχως αμφιβολία η πιο ποθητή μάρκα αυτοκινήτων στον κόσμο και αυτή που εν πολλοίς έχει ορίσει την έννοια supercar! Αν δείξεις μια σιλουέτα ενός ερυθρού χαμηλού σπορ αυτοκινήτου σε κάποιον το μυαλό του θα πάει πρώτα στην Ferrari. Το ιστορικό εργοστάσιο στο Maranello δεν στήθηκε ως μέρος κάποιου business plan, αλλά για να στεγάσει και να δώσει υπόσταση στην δημιουργικότητα και στην αγάπη για την αυτοκίνηση που είχε ο Enzo Ferrari και μια δράκα ταλαντούχων μηχανικών γύρω του.

Αντίστοιχα το σηματάκι της Ferrari είναι από τα πιο αναγνωρίσιμα brand logos. Όσο καλαίσθητο κι αν είναι, όσο ταιριαστό κι αν είναι ένα σπορ αυτοκίνητο να έχει για σήμα ένα καλπάζον άτι, ο λόγος που επελέγη αυτό για σήμα των Ferrari είναι πολύ διαφορετικός και πολύ πιο ρομαντικός. Το αλογάκι ήταν προσωπικό σύμβολο του Francesco Baracca, Ιταλού άσσου των αιθέρων κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Ο Baracca ήταν ένας ευγενής από την περιοχή της Modena, 10 χρόνια μεγαλύτερος του Enzo Ferrari. Κατά την συνήθη παράδοση των ευγενών ήταν αξιωματικός στο ιταλικό ιππικό και μάλιστα ήταν δεινότατος ιππέας, αλλά τελικά την καρδιά του κέρδισαν τα αεροσκάφη και ως αεροπόρος πολέμησε ενάντια στην Αυστρο-Ουγγαρία κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Λίγο πριν το τέλος του πολέμου ήταν κορυφαίος πιλότος δίωξης με 34 καταρρίψεις στο ενεργητικό του και χάρη στην πολεμική προπαγάνδα ήταν και από τους πιο αναγνωρίσιμους εθνικούς ήρωες της Ιταλίας.

Δυστυχώς το “live fast die young” επιβεβαιώθηκε και στην περίπτωση του Francesco κι έτσι λίγους μήνες πριν την λήξη του πολέμου το αεροσκάφος του (τύπου SPAD S.XIII, που υπηρέτησε και στην ΕΒΑ) καταρρίφθηκε κι αυτός βρέθηκε μετά από λίγες μέρες νεκρός. Εικάζεται πως αυτοκτόνησε πριν την συντριβή για να μην συλληφθεί ή απλά για να μην βιώσει την πρόσκρουση. Όταν πέθανε ήταν 30 ετών και ο Enzo 20. Το αλογάκι που είχε στο αεροσκάφος του ήταν μέρος του οικογενειακού τους οικόσημου και δεν έμοιαζε παρά πολύ με το κατοπινό σήμα της Ferrari.

Περίπου μια δεκαετία αργότερα λοιπόν, ο Enzo σταματάει να τρέχει στους αγώνες σαν οδηγός και στήνει την δική του ομάδα, που προετοιμάζει και τρέχει τα αγωνιστικά της Alfa Romeo, που ήταν κάτι σαν εθνική Ιταλίας στους αγώνες αυτοκινήτου. Χωρίς να είναι γνωστές πολλές λεπτομέρειες, λέγεται πως συνάντησε τους γονείς του Francesco και του πρότειναν να βάλει το αλογάκι στα μονοθέσια της Alfa Romeo για τύχη. Όπερ και εγένετο και το 1932 στον αγώνα του Spa στο Βέλγιο οι Alfa Romeo τερμάτισαν στις δύο κορυφαίες θέσεις με το cavallino rampante ζωγραφισμένο στο πλάι και μέχρι σήμερα γράφει ιστορία ορίζοντας το πλέον απολαυστικό τρόπο να καις βενζίνη!