To Nürburgring είναι σε δεινή κατάσταση, αφού λειτουργεί υπό καθεστώς πτώχευσης από τα μέσα Μαΐου, με αρκετούς μέχρι τώρα να έχουν δείξει ενδιαφέρον για την απόκτησή του, ανάμεσα τους η Γερμανική Λέσχη Αυτοκινήτου (ADAC), ο Bernie Ecclestone, ο Dietrich Mateschitz καθώς και κάποιες αυτοκινητοβιομηχανίες.
H Sabine Schmitz ή αλλιώς η “Βασίλισσα του Ring μαζί με τον Christian Menzel οργάνωσαν ένα event στο οποίο παραβρέθηκαν περισσότεροι από 2.000 άνθρωποι που πρόθεσή τους είναι να προσπαθήσουν να σώσουν τη διάσημη πίστα.
Αναρωτιέσαι το πως μια τόσο διάσημη πίστα έχει έρθει σε τέτοια θέση. Θα προσπαθήσω να στο εξηγήσω όσο πιο απλά γίνεται.
Από την ημέρα που ξεκίνησε τη λειτουργία της, η πίστα ουσιαστικά ανήκει στο Γερμανικό δημόσιο, αφού έχει χαρακτηριστεί ως δημόσιος δρόμος και όχι ως πίστα αγώνων. Συχνά-πυκνά, κυρίως η διαδρομή Nurburgring Nordschleife κλείνει από τις αυτοκινητοβιομηχανίες ώστε αυτές εκεί να διεξάγουν δοκιμές των νέων τους αυτοκινήτων, αλλά πολλές μέρες τον χρόνο, η πίστα είναι ανοικτή για το κοινό, το οποίο έναντι αντιτίμου αποκτά πρόσβαση στη πίστα, με τους οδηγούς να κάνουν με τα αυτοκίνητα τους μερικούς γρήγορους γύρους.
Το δικαστήριο που έχει αναλάβει τη διαδικασία της πτώχευσης επικεντρώνεται στην πώληση του Ring, στον πλειοδότη εκείνον που θα καταθέσει την μεγαλύτερη προσφορά και θα θέλει να αποπληρώσει τους πιστωτές της πίστας αλλά και τα ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια.
Ο λόγος που τα ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια τρομάζουν τους επενδυτές είναι γιατί στόχος τους είναι να βγάλουν χρήματα από αυτούς, ανεξαρτήτου κόστους. Συνήθως αγοράζουν περιουσιακά στοιχεία με μια μικρή προκαταβολή με μετρητά και μεγάλα ποσά σε χρέος. Στη συνέχεια μεταφέρουν το χρέος στο περιουσιακό στοιχείο, που στη προκειμένη περίπτωση είναι η πίστα του Nürburgring, ώστε να προσπαθήσει με αυτόν τον τρόπο να αυξήσει την αξία του περιουσιακού στοιχείου όσο μπορεί. Μετά, τα κεφάλαια πωλούν το περιουσιακό στοιχείο ξανά, μαζί με το χρέος του αυτή τη φορά, συνήθως σε κάποια άλλη εταιρία ιδιωτικού μετοχικού κεφαλαίου. Η δεύτερη εταιρία δημιουργεί περισσότερο χρέος, μεταφέροντας ξανά το χρέος πάνω στο περιουσιακό στοιχείο, προτού το πουλήσει σε μια τρίτη επενδυτική εταιρία.
Η παραπάνω αγοραπωλησία γίνεται πολλές φορές μέχρι που πλέον το περιουσιακό στοιχείο να μην αντέχει το χρέος που του έχουν προσθέσει οι διαχειριστές του στην πλάτη του. Μια καυτή πατάτα δηλαδή που για να σωθεί υπάρχουν τρεις επιλογές. Η πρώτη είναι να το περιουσιακό στοιχείο να αγοράστει από μια μεγάλη εταιρία η οποία θα αναλάβει να αποπληρώσει όλα του τα χρέη. Η δεύτερη είναι το περιουσιακό στοιχείο να βγει προς πώληση στο κοινό μέσω δημόσιας εγγραφής με την τρίτη, την χειρότερη των τριών, να είναι η κήρυξη πτώχευσης με το ενδεχόμενο μιας πιθανής εκκαθάρισης. Αυτό απλά σημαίνει πως πλέον δεν θα υπάρχει Nürburgring. Δεν θα υπάρχει πίστα που οι εταιρίες θα “σφάζονται” για να σημειώσουν ταχύτερο χρόνο με τα νέα τους δημιουργήματα.
Σίγουρα κάποιος μέσω χρηματοοικονομικών ελιγμών θα καταφέρει να σώσει το Nürburgring αλλά το τι προτίθεται να κάνει με αυτό είναι κάτι που μόνο αυτός το γνωρίζει. Ας ελπίζουμε πως στο αίμα του θα ρέει και βενζίνη παρά όχι μόνο €€€$$$.
[Πηγή: Demo zur Rettung des Nürburgring]