Το περιεχόμενο και η έννοια της λέξης drift είναι πλέον γνωστοί σε όλους τους petrolheads, όταν όμως αυτή η λέξη έρχεται να γίνει η φράση “Drift King”, τότε το μυαλό ταξιδεύει στην χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου και παγιδεύεται στο πρόσωπο του Keiichi Tsuchiya, του ανθρώπου που στα χρόνια αγωνιστικής εμπλοκής του διέδωσε την τέχνη της πλαγιολίσθησης και κέρδισε τον σεβασμό αγωνιζομένων και κοινού. Γεννημένος στις 30 Ιανουαρίου του 1956, στο Nagano της Ιαπωνίας , γίνεται σήμερα 61 ετών και το Autoblog το γιορτάζει μαζί του, προσφέροντας σου ένα αφιέρωμα σε αυτόν.
Πρώτα βήματα
Ο Tsuchiya προερχόταν από μια μεσοαστική οικογένεια η οποία δεν διέθετε τους οικονομικούς πόρους που απαιτούνταν για την συμμετοχή του σε αγώνες, ώστε να αναδειχθεί το ταλέντο του στην οδήγηση. Ωστόσο εκείνος κατάφερε να χτίσει την φήμη του μέσα από τους δρόμους και την συμμετοχή του σε παράνομες κόντρες κάνοντας touge, πράγμα που το εξασφάλισε προβλήματα με τον νόμο αφού η αστυνομία τον συνέλαβε και του αφαίρεσε το δίπλωμα. Λίγο αργότερα όμως το 1977 ξεκίνησε την επίσημη αγωνιστική του καριέρα συμμετέχοντας στο Fuji Freshman series
Ο Τίτλος
Πιθανόν να αναρωτιέσαι (αν δεν το γνωρίζεις ήδη) πως ο θρύλος απέκτησε το παρατσούκλι Drift King. Η αλήθεια είναι ότι κάπου το 1980 ο Tsuchiya βρισκόταν σε έναν επαρχιακό δρόμο σε κάποιο βουνό της Ιαπωνίας και σε ένα πέρασμα του από την διαδρομή driftαρε και τις 184 στροφές της, εμπνέοντας τον συντάκτη ενός περιοδικού να τον αποκαλέσει έτσι. Ωστόσο ο Ιάπωνας συνέχισε να driftαρει και εντός πίστας, την στιγμή που συμμετείχε σε κανονικούς αγώνες, πράγμα που έκανε το κοινό αρχικά να μην τον παίρνει στα σοβαρά, λόγο του χρόνου που έχανε στις στροφές, παράλληλα όμως κέρδισε σιγά σιγά το ενδιαφέρον του κόσμου και η ακολουθία των Nobuteru Taniguchi και Max Orido αύξησε την δημοτικότητα του Drift.
Αγωνιστική Καριέρα
Ύστερα από την πρώτη ερασιτεχνική του εμφάνιση το 1977 ο Drift King συνέχισε την αγωνιστική του καριέρα έχοντας λάβει μέχρι το 1993 μέρος στο Ιαπωνικό πρωτάθλημα Formula 3, καθώς και στα πρωταθλήματα τουρισμού και Super GT, με τις διακρίσεις να του προσφέρουν φήμη, αλλά κυρίως την ευκαιρία να περάσουν από τα χέρια του αυτοκίνητα όπως Nissan Skyline GT-R, , Honda Civic, BMW M3 E30, Ford Sierra Cosworth, Toyota Supra GT500, Porsche 911 GT1, Honda NSX GT500.
Στην συνέχεια από το 1994 έως το 2000 παράλληλα με όλα τα παραπάνω, συμμετείχε 7 φορές στον 24ωρο αγώνα του Le Mans με 4 διαφορετικές ομάδες. Από αυτές με την Kunimitsu Honda με Honda NSX GT2 το 1995 κατάκτησε την πρώτη θέση στην κατηγορία του και με την Toyota Team Europe με Toyota GT-One κέρδισε την 2η θέση γενικής το 1999 και ταυτόχρονα την πρώτη θέση στην κατηγορία του, ενώ επίσης συμμετείχε και με τις Lark McLaren με McLaren F1 GT-R καιTV Asahi Team Dragon με Panoz LMP-1 Roadster-S χωρίς μεγάλες διακρίσεις.
Το απεριόριστο όμως αγωνιστικό του ταλέντο εκτός όλων αυτών των οδήγησε μέχρι και σε αγώνες Nascar μέχρις ότου το 2003 σε ηλικία 47 ετών πλέον ανακοίνωσε την αποχώρηση του από τους αγώνες.
Η πορεία εκτός αγώνων
Λίγο καιρό μετά την αποχώρηση από τους αγώνες ο Keiichi Tsuchiya ανέλαβε θέση διευθυντή στην ομάδα της ARTA για το GT500 πρωτάθλημα τουρισμού. Έναν χρόνο αργότερα εργάστηκε για την ίδια ομάδα στην κατηγορία του GT300 μέχρι που η ομάδα τον απέλυσε αφού αποσύρθηκε από την αγωνιστική εμπλοκή της στην κατηγορία στο τέλος της σεζόν του 2005 και την ίδια χρονιά ο Tsuchiya πούλησε την εταιρεία του Kei Office που κατασκεύαζε aftermarket αναρτήσεις.
Έπειτα προέκυψε η εμπλοκή του με την μεγάλη οθόνη κάνοντας guest ως ψαράς στην ταινία Fast and the Furious Tokyo Drift, στην οποία ανέλαβε όλα τα stunts, δεχόμενος οδηγίες από τον σκηνοθέτη της ταινίας Terry Leonardo του ζήτησε να προσπαθήσει να οδηγήσει το δυνατόν πιο άγαρμπα ώστε να φανεί η ερασιτεχνία του κεντρικού ήρωα καθώς ο τρόπος με τον οποίο οδηγούσε ήταν πολύ επαγγελματικός.
Διατήρησε όμως την επαφή του με το γυαλί όντας κεντρικός παρουσιαστής του Best Motoring στο οποίο δοκιμάζει τα νέα ιαπωνικά μοντέλα και του Hot Version στο οποίο κάνει touge με βελτιωμένα αυτοκίνητα.
Παράλληλα όμως με όλα αυτά εκτελούσε χρέη κριτή για το Ιαπωνικό πρωτάθλημα Drift D1 GP μέχρι το 2010 όπου αποχώρησε για να αναλάβει την διοργάνωση του Drift Muscle στο οποίο πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν οι ικανότητες του οδηγού και όχι η ιπποδύναμη του αυτοκινήτου, και μετά από αυτό το 2014 ανέλαβε την δημιουργία του King of Asia ProSeries σε συνεργασία με τους συντελεστές του King of Europe ProSeries.
Toyota AE86 HachiRoku
Όπως καταλαβαίνεις δεν γινόταν να υπάρξει αφιέρωμα στον Keiichi Tsuchiya δίχως αναφορά στο εμβληματικό αυτοκίνητο που κοσμεί τα video στα οποία τρέχει o Drift King και το οποίο έχει αποτελέσει αφορμή για διάφορα project cars παγκοσμίως. Πρόκειται για το Toyota AE86 ή HachiRoku όπως είναι στα ιαπωνικά το 86, το οποίο μετράει 30 χρόνια ιδιοκτησίας από τον DK και ο ίδιος εξελίσσει κάθε χρόνο τοποθετώντας διαφορετικό set-up το οποίο θα ικανοποιεί τις ανάγκες του Ιάπωνα οδηγού. Με το συγκεκριμένο αυτοκίνητο έχει γυριστεί το διάσημο video Plupsy του Tsuchiya, ενώ το εμβληματικό δίδυμο της αυτοκίνησης αποτέλεσε έμπνευση για το Ιαπωνικό Anime Initial D. Στην παρούσα φάση το αυτοκίνητο είναι βαμμένο σε λευκό χρώμα, έχοντας το carbon καπό του βαμμένο στο τυχερό πράσινο χρώμα του Tsuchiya, φοράει έναν 7A-GE 20βάλβιδο κινητήρα 1800 κ.εκ απόδοσης 200 ίππων στις 7150σ.α.λ και 21kgm ροπής στις 4200 σ.α.λ , το πλαίσιο έχει ενισχυθεί στα σημεία ώστε να εξοικονομηθεί βάρος και να αυξηθεί η ακαμψία του και το εσωτερικό έχει διατηρηθεί πλήρως εργοστασιακό με μοναδική αλλαγή τα Carbon καθίσματα της BRIDE.
Κατακλείδα
Ο Keiichi Tsuchiya πρόκειται για έναν ζωντανό θρύλο της αυτοκίνησης, της drift κοινότητας και όχι μόνο, που το όνομά του αποπνέει σεβασμό, ξεκίνησε από το μηδέν, εφάρμοσε απροσδόκητο τρόπο οδήγησης για την εποχή του και σήμερα οι τεχνικές του εφαρμόζονται από πολλούς οδηγούς.
Χρόνια πολλά Drift King.